Tek Gözü Kör Kedi.

Bir çocuk tanıdım, güzel gülümsemeydi mükemmeliyet onda.
Bakışları biraz ürkek, biraz utangaç.
Kedi gibiydi, tek gözü kör kedi.
Mundar olmuş eti yemiş yıllar var ki.
Mide kanamasından öleceğini beklemekteydi sanki.
Ve bunu asılsız hakaret sayardı sanki.
Ve o sırada tanıdım; güzel bir gülümseme.
Elleri ellerimde, soğuk.
Sıcak olan kendisiydi, tek gözü kör kedi.
Kilit anlarını yaşarken, yalnız.
Kötü olanı bilirken, yalnız.
Ellerini ellerimde hissetmesi trajedi.
Ah kör kedi!
Oysa o yollardan kaybetmeden geçmeyi bilmeliydin.
Hani o şarkılardaki gibi ellerimiz 'BİR' iken.
O nokta da sen kör, ben 'bilinmeyen'.
Son gülümseme bilinmeyenden sana.
Gü-lüm-se-me.

( 27-12-09)