Akşamdan kalan us gibi adım.
Adımlarını sayan küçük kız çocuğu.
Karelere tek tek atlayıp kazanan
Çocuk!
Dalgakıranda koşup yorulan hissiz.
Hissiyatını yağmura bağışlayıp,
Yeşile dönen adımlar kadar kararsız.
Yeşil yok artık dumanda,
Yeşil yok artık dört duvarda,
Yeşil yok artık özgesinde,
Yeşil yok artık adımlarında..
Kendisini bir başkasında öldürmeyi başaran
Akıntılarını saklayan deniz benim adım..
Adımlar anı(l)dan uzak..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.