Sessizliği duyuyorum çığlık çığlığa.
Kayboluyorum, seni anımsıyorum..
Seni yok ediyorum usulca,
Her zaman gördüğüm ama hissedemediğim.
Sahile bakıyorum; deniz bir hayal..
Kırıyor denizin yok edici darbesiyle yağmuruN.
Yağmur acıtıyor...
Peki bu acı neden bir güneş ışığı ile mükemmeliyete ulaşır?
Görüntü gözlerimde, içtiğimde..
Şimdi derinliklerde,
Derin..
Derin olan iç misali hastalıklı haykarış.
Haykırış sustu.
Güneş küstü.
Deniz gülümsedi : 'Hepsi bir şakaydı.'
26 Ocak 2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.